Zoals je vroeger in zo’n puzzeltocht
nog uren van de finish liep te dromen;
je had al vroeg een afslag niet genomen
en kreeg pas aan het einde achterdocht.
Een pad naar rechts is ook een rechterbocht
en eiken zijn soms net kastanjebomen.
Je had gedacht heel ver te kunnen komen
maar alles bleek ten slotte vergezocht.
Zo vrees ik voor mijn laatste ogenblik.
Dat ik mijn levenspad afloop en schrik
omdat wat ik aan waarheid overhoud
ten slotte ook op drijfzand is gebouwd
en ik ineens heel zeker weet dat ik
al jaren met een ander ben getrouwd.
Afloop
- Gegevens
- Geschreven door Maarten Beemster
Uit het archief
Willem II Tilburg (Tilburgs sonnet)
Het blijft een ongemakkelijk idee
En als gedachte haast niet te verteren
Dat iemand zich vrijwillig laat bekeren
Tot het supporterschap van Willem II
Toch zitten ze in groepen langs de lijn
In ’t kader van de zondagse folklore
Te kijken naar een club die niet kan scoren
Het schijnt dat je kunt houden van de pijn
Als iemand die zich onverdoofd laat boren
En dan tegen de tandarts roept: Ha fijn
Maar als er weer een wedstrijd is verloren
Dan volgt de doem van dagenlang chagrijn,
Je zult maar in zo’n stad geboren zijn
Geboren zijn, het blijft een ongemak