Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 

 

Ze hebben het al menigmaal berouwd,

de mensen die ik mateloos bewonder.

Waarschijnlijk door de ironie eronder

valt mijn verlegen dwepen meestal fout.

 

Ik presenteer mijn lof vaak dubbelzout

en dat geeft onbedoeld een hoop gedonder.

Vandaag probeer ik het voor één keer zonder,

speciaal voor hen van wie ik zoveel houd.

 

Jan Boerstoel, Nijhoff, Wilmink, Van het Reve,

Dèr Mouw, De Wijs, Van Wissen & Rawie,

Joop Visser en Van Kooten & De Bie:

wat hebben jullie mij toch veel gegeven.

 

Het klinkt misschien een tikje overdreven,

maar ik vind jullie beter dan K3.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Het vagijntje



Door velen wordt ze aangeduid als zijnde het flamoesje,
dat klinkt aanmerk’lijk aardiger dan botweg klamme dot.
Of bruter nog: dan spreekt men van een kleffe druipsteengrot.
Veel vriendelijker is dan toch weer muisje dan wel poesje.

Hans Teeuwen houdt het op een natte la of zure sloot.
Eenvoudig als hij is noemt Youp van ’t Hek haar domweg kut.
Het ergste aller namen is beslist het woordje put,
dat past voor nog geen meter bij dit prachtig stukje schoot.

Ach, welke naam men haar ook geeft mij kan het niet veel
schelen.
Punani, schacht of schede, mossel, mösje, toefje, trut
of pruimpje, preutje, roosje, sneetje, oester dan wel frut,
‘k vind alles goed als ik er af en toe maar een mag strelen.

En hoe ze ook gekleed gaat, in een slip dan wel een stringetje,
ik vind haar sinds ik minnekoos het allerliefste dingetje.