katmanuel
 
Un être romantique par excellence
Telle apparence: d’une vraie beauté royale!
Comme il répond à un besoin primal,
La vie est dure et vide sans sa présence
 
Dès sa naissance, son affection commence,
Lorsqu’il apprend nos habitudes sociales
Un être romantique par excellence
Telle apparence – d’une vraie beauté royale!
 
Doté d'un grand esprit d’indépendance,
Envers son maître il reste quand même loyal –
En attendant son dévouement total
De lui toujours faire preuve de bientraitance
Telle apparence – d’une vraie beauté! Royal!
 
 
Voor de eerste keer - en vermoedelijk ook de laatste keer - sinds de oprichting van Het vrije vers een gedicht in het Frans. Via een online vertaalmachine wordt de globale inhoud duidelijk. Details en nuances gaan helaas wel verloren. 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Het schaap gaat nog steeds door

.
PSST, fluisterden de dames Groen, psst, dominee, word wakker!
Sta op! Juffrouw Veronica krijgt haar verjaarsontbijt.
We hebben thee en eitjes en kadetjes van de bakker.
Huh? antwoordde de dominee. Bijlo! Wat vliegt de tijd!

Zó lig je in Morpheus’ armen en je droomt van Hoger Dingen,
zó gloort weeral de dageraad en ziet: ons schaap is acht!
Voorwaar, het past ons om een vrolijk lied voor haar te zingen.
En hoort gij dat geklepper? De verjaarspost wordt gebracht.

Ze slopen naar de zolder toe, zo zachtjes als ze konden,
met broodjes en kadootjes, op hun toffels, tree voor tree.
Daar lag het schaap, klaarwakker en ontzettend opgewonden.
Lang zal ze leven, zongen ze en morsten met de thee.

Veronica wou weten: Ben ik nu echt acht geworden?
En mag ik heel de dag een roze strikje in mijn staart?
En gaan we straks gezellig heel de middag ganzenborden?
En dat ik alle potjes win? – O kijk, een ansichtkaart!

Van wie zou die nou zijn? Wat leuk, hij is van tante Annie!
Er staat een grote 8 op en een mooi verjaarsgedicht.
De dames Groen verbleekten en ze stamelden: Dat kan nie.
Een kaart van tante Annie – die ginds op Zorgvlied ligt!

Er is Meer, sprak de dominee, dan ons verstand bevroedt.
Maar nu snel naar beneden: daar is taart in overvloed.

(Deze en de vorige verschenen eerder in De tweede ronde)