Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



De halte van de dorpsbus was een donker houten hokje
Door stelletjes in wording werd er 's avonds flink geflirt
De eerste zoen, een flesje bier, een hand onder een shirt
Een trekje van een sigaret, een blik onder een rokje

Wanneer allengs de liefde serieuzer werd, vertrok je
Je wandelde een rondje om het kerkplein met zijn twee
De jongen vroeg verkering, en het meisje zei nooit nee
We noemden die traditie in mijn jeugd 'het aanmaakblokje'

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Gebedje

Ach, voor mij geen doornenkroon
hadt ge hoeven dragen, Heer
Zet u liever weer gewoon
bij uw leerlingen terneer

waar van wingerdschaduw koelte
hoedt uw voorhoofd voor de zoelte
van woestijnen
en waar kleine
kinderen zijn om mee te spelen
mocht het leren u vervelen

Kunt ge het niet overdoen?
Uit uw hoge hemelhuis
doodbliksemen dat gespuis
dat u nagelde aan ’t kruis
en weer, wandelend zoals toen
hier en daar een wonder doen?

Hadt ge ’t onverdiende lijden
Heer, niet beter kunnen mijden?
Echt, het had voor ons soort boeven
niet gehoeven
Heer

Had niet, dwarrelend door de eeuwen
’t troostend woord zacht kunnen sneeuwen
evenzeer?