Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Verzwolgen door de duisternis
gaan mijn gedachten uit
naar ieder die er niet meer is,
verzwolgen door de duisternis,
tot ik vervuld ben van gemis
en dan - voor ik mijn ogen sluit,
verzwolgen door de duisternis,
gaan mijn gedachten uit.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Stilte

stilte2
 
Door het lawaai in onze treinwagon
 – De decibellen vlogen om de oren – 
Was het onmogelijk elkaar te horen,
Dús naar een plek waar je wel praten kon.
 
Zodat wij in de stiltecoupé zaten,
Want daar kan je tenminste rustig praten.
 
Dit snelsonnet is met toestemming van de dichter overgenomen van www.gedichten.nl  .
Dank, Wim!