
Een knappe kroet te Hilversum
was bijna altijd in zijn hum.
Maar kreeg hij onverwachts een pluim,
dan schreeuwde hij in slechte luim:
“Ik pronk met eigen verenkleed
Dus steek die veer maar
(Speciaal voor Kick van der Veer)

Eventjes nafeesten
’t Is ook niet zomaar wat
maar het is dadelijk
helemaal klaar
Eerst nog een toost op de
duizend-en-eersteling
Op naar de volgende
duizend dan maar