Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



De laatste prent die maakt hij strakjes boven
Een lange rij, een lommerrijke laan
Je ziet twee mannen naar zijn uitvaart gaan
Als laatsten zijn ze achter aangeschoven

En verder hoeft hij weinig uit te leggen
Een fluistert zacht: 'Ga jij ook nog wat zeggen?'

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Weltschmerz



Gedachte

Als ik een dier mocht zijn en ik kon kiezen
Wou ik van mijn soort graag de laatste zijn
Te sterven deed me dan geen centje pijn
Want ik kon enkel nog mezelf verliezen