Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

kopstoot

Alweer een avontuur van Marco Kroon
Die een agent een kopstoot heeft gegeven
Want hij stond wild te plassen, mag ie even!?
Voor oorlogshelden is dat heel gewoon
 
En slappe smeris kun je daar niet tegen?
Wees blij dat je geen kogel hebt gekregen!
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren



Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren,
verlangend naar het einde van hun vlucht.
Hun V trekt fier door frisse najaarslucht,
het zachte avondrood op witte veren.

De aardse strijd kan hen niet langer deren;
ze reizen, onverstoorbaar, onbeducht,
hoog boven ieder dorpje, elk gehucht,
om in hun verre haven aan te meren.

En onverwacht ben ik niet langer bang
want ik ontwaar een onmiskenbaar spoor;
het voert voorbij de dood en wenkt al lang.
Het fluistert, zachtjes troostend, in mijn oor:
“Wees niet verdrietig om de laatste gang,
de reis gaat immers na het heengaan door!”

(In september 2014 geschreven onder pseudoniem Hanneke van Almelo)

Koop koop koop