Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

bolsward
 
Een kever die zich in het noorden
Net in een verse draagbalk boorde
Zei korzelig met volle mond:
‘Ze maken het nu echt te bont
Ik ben me zo vaak lam geschrokken
Van het gebeier van die klokken
En waar ik ook niet tegen kon
Was muzak uit dat carillon
 
En weer wordt me een kool gestoofd
Men heeft mijn torentje onthoofd
Ik reageer nu nog wat bits
Maar drijven ze het op de spits
Word ik er botweg uitgesmeten
Dan zal men dat in Bolsward weten
Want verderop schijnt er een kerk
Bezaaid te zijn met houtsnijwerk’
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bij de dood van Gerrie Mühren



Hij hield met groot gemak een aantal uren
Een bal omhoog op straat of op het gras.
Dan leek het of het reuze simpel was
En desnoods wel een eeuwigheid kon duren.

Geen speler had techniek als Gerrie Mühren
Of was er met een bal zo in zijn sas.
Geen tegenstander kwam er aan te pas:
Hij legde hem gewoonweg in de luren.

Degenen die destijds zijn spel aanschouwden
Die rilden van verrukking en genot
Waarna ze jaren later om hem rouwden.

Want Gerrie werd te ziek en bleek tot slot
De bal niet eeuwig hoog te kunnen houden.
Of houdt hij hem nu ginds omhoog bij god?

Bundels