Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

driekstrikkl

Hier in jouw stad, aan tafel in 't café
Had Magere Hein zich echt geen raad geweten
We hadden hem de Sleutel uitgesmeten
Hij kreeg je om de dooie dood niet mee
 
En was de deur dan stevig dichtgedaan
Had jij weer op het leven kunnen klinken
Nog eentje om de pieren te verdrinken
Zoals het al die keren was gegaan
 
Wat moest je nou toch ook in Isfahan
Jij had dat van die tuinman moeten weten
En dat de dood dat vers niet was vergeten
En hij je spoorslags achterna zou kunnen gaan
 
Nu blijven wij hier achter als publiek
Dat jij zo kon ontroeren en vermaken
En ik wist niet dat dit me zó zou raken
Want dat je weg bent, dat doet pijn hoor, Driek.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Geslaagd



De schooltas bungelt aan de vlaggenmast
En binnen zit een opgeluchte jongen
Het is maar amper tot hem doorgedrongen
Zijn schouders zijn bevrijd van alle last

Hij kreeg het goede nieuws en blij verrast
Heeft hij wat gaten in de lucht gesprongen
Een diepe, diepe zucht ontsnapt zijn longen
Hij houdt zijn schooldiploma stevig vast

Maar zo'n papiertje is pas het begin
Zijn studie is nog lang niet afgerond
De maatschappij blijft meer en meer verlangen

Ooit liep ik blij de wijde wereld in
Als ik toen wist wat mij te wachten stond
Had ik mijn schooltas wel halfstok gehangen