Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft





Jij vindt het in de vroegste lentewei.
Jij zou het willen schreeuwen van de daken
met woorden die mij nimmer zullen raken.
Het mist in mij.

Jij wilt het dolgraag voor ons allebei.
Jij wijst me dikwijls op je lichtend baken.
Ik vraag je om je pogingen te staken.
Het mist in mij.

Er zit een vreemde moeheid in mijn botten,
alsof ik waden moet door zompe klei
waarin de penen en de piepers rotten.

De avond laat de witte wieven vrij,
die onbekommerd in mijn ziel ravotten.
Het mist in mij.

(niet-genomineerde inzending Willem Wilmink wedstrijd)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Rondule




Mattheus

Mattheus buffelt aan zijn lessenaar

met ganzenveer zet hij minuskels neer

gehuld in rijk geplooide, witte pij

pent hij onafgebroken voor de Heer

 

zijn haardos krult van vreugde, hij is vrij !

nooit twijfelt hij aan deze blije leer

Mattheus buffelt aan zijn lessenaar

met ganzenveer zet hij minuskels neer

 

van tollenaar tot godsdienstijveraar:

een toonbeeld is hij van de ommekeer

zijn uitverkoren, brave bilpartij

zit op een knalrood kussen, God ter eer

Mattheus buffelt aan zijn  lessenaar

Met ganzenveer zet hij minuskels neer –