Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Het was gewoon een zootje teringlijders,
de moordbrigade van Franz Ferdinand,
al voelden zij zich Servische bevrijders.

Ze stonden bij de rijtoer langs de kant
bewapend met granaten en pistolen.
Die wapens kwamen van De Zwarte Hand.

Cabrinovic hield een granaat verscholen.
De schietkunst was aan hem niet zo besteed.
“Ga jij maar gooien”, zo was hem bevolen.

Ook dat was iets wat hij maar matig deed:
de juiste auto kon hij niet goed raken,
maar wel de auto die daar achter reed.

Hij deed een poging zich van kant te maken.
Zijn flesje cyaankali bleek te oud.
Hij ging niet dood, maar moest slechts hevig braken.

Toch liet hij zich niet pakken, voor geen goud!
Hij trachtte de verdrinkingsdood te sterven,
maar dat gaat bij extreme droogte fout.

Al wist hij niet de hoofdrol te verwerven,
een celstraf kreeg hij wel. Toch viel dat mee:
de doodstraf werd geëist bij and’re Serven.

Maar van zijn twintig jaar zat hij er twee;
je kon toen niet genezen van tb.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Kasplantjes

kasplantje
 
Je ziet in het verpleeghuis vaak verdriet
Toch is er ook een glimlach om de mond
Wanneer ik even langskom met de hond
Het zijn vaak dieren waar men van geniet
 
Men aait en knuffelt hem of geeft een brokje
En is voor even zonder pijnlijk weten
Van alles wat ze liever niet vergeten.
De hete thee wordt lauw, men drinkt geen slokje
 
Ik zeg, er wacht nóg iemand hier op mij
Dag dames, heren, ik kom heel gauw weer
Mijn moeder, staan haar planten in een meer?
Ze wenkt wanhopig op de galerij
 
Geef mij je gieter maar, me lieve gunst
Die planten mam, zijn nep, ’t is plastic kunst!