Ik was nog klein, de wereld was nog groot,
een sprookjesbos vol onontdekte dingen,
waarin ik leerde van een lotgenoot
hoe je “Een affoe jehjehjeh” moest zingen.
De Beatles voeren in hun rondvaartboot.
Hun fans besloten in de gracht te springen.
Mijn moeder vond en vindt dat idioot.
(Ik was dan klein, maar uit gegoede kringen.)
Een kleuter kijkt vooruit, niet achterom.
De kleutertijd ben ik al half vergeten;
voor mij geen Blokker, Nicol, Hillegom.
Zo’n halve nostalgie heeft geen cachet,
maar één ding heb ik al die tijd geweten:
de hittekst van “Een affoe jehjehjeh”.
Een affoe jehjehjeh
- Gegevens
- Geschreven door Niels Blomberg
Uit het archief
Oversteek
De nacht lijkt niet veel groter dan een kist,
een ruimte met uitsluitend dode hoeken
waarin je naar een uitgang ligt te zoeken
terwijl je elk gevoel voor richting mist.
Je hebt je oude leven uitgewist
toen je besloot om deze reis te boeken,
nu groeit met alle ingehouden vloeken
het voorgevoel dat jij je hebt vergist.
Je schreeuwde dat je liever wou vergaan
dan domweg te berusten in ‘t bestaan
waar God en geldgebrek je leerden knielen
maar als je ooit de overkant bereikt
is het alsof je weer een hel in kijkt:
een avondland bevolkt door bange zielen.