Als ik iets had gedaan, dat niemand had gezien,
deed ik het dan wel echt? Of toch ook niet misschien?
Geen mens ziet het gevolg, niet één merkwaardig feit.
Geen rimpeling verschijnt er in de zee van tijd.

Maar wat als ik iets deed, dat niemand had gezien,
dat wél gevolgen had, zeer grote bovendien?
Ook dat is volgens mij niet werkelijk mijn schuld
als mijn betrokkenheid in nevelen is gehuld.

Men toont verbijstering, zet alles op een rij.
Scenario’s genoeg, maar niets dat wijst naar mij.
Heb ik het dan gedaan? Of kan ik met fatsoen
ontsteld zijn met de rest: wie zou nu zoiets doen?

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

eenacter 3

*

“Hier dan: een opblaaspop.
”(wringt zich een ongeluk)
“Zie hoe mijn arm er
geheel in verdwijnt. 

Ach meneer, zelfs op uw
zevenentachtigste
krijgt u hem hiermee”
(oog dicht) “overeind!” 

*

 (handen afwerend nu)
“Schaamt u zich niet meneer
laat die excuses!”
(strijktwuft door zijn haar) 

“Zijn we niet allebei
Adamgelijkenden?
Heren met lusten zo
onder elkaar?” 



“Goed dan, een zweepje soms?”
(grijnst) “Krokodillenleer!
Voelt u wat voor een
vibrator of zo?” 

(pakt een pakketje) “Een
schaamvochtbestendige
set batterijen krijgt
u dan cadeau.” 

(wordt vervolgd)