De maan hangt als een kerstster in het zwerk
en stuurt de hele mensheid naar de kerk.
De wijze zit er, trots op zijn akkoord.
De herder zegt: “Ik houd je aan je woord.”

De maan schijnt als een ledlamp helder wit
en toont dus pijnlijk aan hoe of het zit:
ondanks de conferentie van de eeuw
is het te warm en dus ontbreekt de sneeuw.

De mensheid klaagt: “We doen heel erg ons best,
dus waarom wordt ons Kerstfeest zo verpest?”
De Aarde zegt: “Het was een mooi gebaar.
Nu aan de slag, dan sneeuwt het volgend jaar.”

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Zo...

Er werd alleen wat heen en weer gekeken,
we stonden maar en zwegen op niveau.
Ik miste al die jaren een bon mot
om vrouwen op het schoolplein aan te spreken.

Ik kreeg om deze stilte te doorbreken
van iemand echt een wereldtip cadeau:
ga naast ze staan en zeg alleen maar: ‘Zo…’
Het werkt, dat is inmiddels wel gebleken.

Zo’n simpel woordje, kort en ongericht;
het blijkt de sleutel tot de zwaarste deuren.
Zo zie ik elke dag opnieuw gebeuren
hoe glans verschijnt op zo’n vermoeid gezicht.
 
En heb ik soms genoeg van al dat zeuren
dan laat ik lekker al die deuren dicht.