Soldaat, soldaat, soldaat, een hele rij.
Hier schittert en marcheert de bloem der natie.
Al lijkt er in het peloton geen plaatsie,
er past er altijd nog wel eentje bij.

Ze vechten met de waarheid aan hun zij.
Hun uniform toont weerbaarheid en gratie.
Al hebben velen al een decoratie,
er past er altijd nog wel eentje bij.

Dan gaan rebellen in de jungle schieten.
Ze zitten overal, zijn niet te pakken.
De brieven naar het thuisfront blijven blij.

De hitte, koorts, de beten van muskieten.
Veel maten worden afgevoerd in zakken.
Er past er altijd nog wel eentje bij.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Brief van Driek

Eindelijk maar eens een bezoekje gebracht aan het Nederlands Poëziecentrum dat in onze stad is gevestigd, waar mijn oog viel op een stukje papier dat tussen de boeken uitstak.
Normaal zou de foto bewogen zijn door opgeborrelde emoties, maar gelukkig was de beheerder op vakantie en werd waargenomen door Bart Droog, een kil en harteloos persoon, die voor een duidelijk leesbaar kiekje zorgde.
Een document humain noemen we dit.