15 jaar pi-sonnetten van Niels Blomberg
Huisvlijt van de dichter
 
 
 
Zijn hart gaat uit naar ronkende motoren.
Hij laat ze aan de wijde omtrek horen,
het liefste in een zoele zomernacht.

Het optimale koppel is zijn streven.

Hij kan genieten van de pure kracht.
Dan schiet hij op zijn achterwiel naar voren.
Zo’n actie kan niet iedereen bekoren:
zijn liefje vindt het dom en ondoordacht.

Het optimale koppel is haar streven.

Dat zij op macho’s valt is een gegeven,
op ruwe bolsters met een blanke pit,
maar zij verlangt ook diepgang in het leven.
Dit motorbeest heeft zij al afgeschreven:
het is een lege huls waar lucht in zit.
 

Voor het vijftiende jaar op rij is hier het pi-sonnet van Niels Blomberg op pi-dag
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De held van Labbertong VIII

De held van Labbertong VIII

De medespelers hielden van zijn guitenstreken
Zij lagen daarom dikwijls allemaal gestrekt
(Dat had hun op het grasveld bijna nog genekt
Toen zij in Lummelgeest op 0-0 bleven steken)

De trainer van het stel probeerde wel te sturen
‘Zeg Remko, kerel, dit keer wil ik geen gestunt
Doe alsjeblieft alleen wat jij het beste kunt
Bespaar me dus die malle fratsen en die kuren’

Maar goed, waar lag bij “Rem” nu feitelijk de grens?
Hij scoorde graag of met zijn hak of met zijn knie
En van zo’n fraaie schaar genoot hij ook intens

‘Ik wil gewoon niet dat wij afgaan als een gieter
U weet, ik ben nu eenmaal toch een klein genie
En daarenboven ook een echte kunstgenieter’


(wordt vervolgd)