Het vrije vers

Boekbespreking

Gegevens

Geschreven door Jaap van den Born

Eeuwig rijzen, de nieuwe bundel van Frits Criens bevat weinig verrassingen.

Wie het werk leest van iemand die ruimschoots zijn sporen heeft verdiend als light-versedichter verwacht nu eenmaal kwaliteit en is niet verbaasd als die geleverd wordt.

Frits Criens timmert al jaren aan de weg met zijn vakkundig geconstrueerde verzen en was al die jaren medewerker van De Tweede Ronde (inmiddels overgegaan in KortVerhaal),  publiceerde al enkele bundels en zijn werk is verder te vinden in talloze bladen en kalenders.

Ook is hij Stadsdichter van de gemeente Leudal.

Eeuwig rijzen is een ware staalkaart van zijn kunnen op verstechnisch gebied en een venster op de talloze versvormen die ter beschikking staan van de ware light-versedichter.

Acrostichons, sonnetten, sonnettines, onzijnen en wat niet al; niet alleen bestaande, maar ook zelfontworpen vormen als het vraag- en-antwoord en het op-en-neer-sonnet vind je in deze rijk gevulde bundel met een overzicht van zijn werk van de afgelopen jaren.

Ook een aantal die hier op Het vrije vers gepubliceerd zijn tref je aan en je kunt dus mooi kijken of hij nog wijzigingen heeft aangebracht.

Frits Criens heeft al eens een bundel met meer serieus werk uitgebracht (Een mooie dag om dood te gaan)  en ook in deze bundel zie je dat de grens tussen light verse en serieuze poëzie vaak arbitrair zoal niet denkbeeldig is:

Kom, laten we nog één glas samen drinken

Een laatste lied nog heffen we nu aan

Voordat we in een diepe slaap verzinken

Waarin we enkel voor de dood bestaan

Dit zal Omar Khayyam toch even uit zijn diepe slaap gewekt hebben voor een goedkeurend gemompel.

Het taalgebruik is zo lenig dat de perfecte zinnen achteloos lijken neergepend en mijn juichkreet toen ik eindelijk een klemtoonfout ( ‘museumjaarkaartje’ als zeslettergrepig ollekebollekewoord) ontdekte is dan ook begrijpelijk, want niets is ergerlijker voor een recensent dan volmaaktheid.

Met de titels was ook wat: omdat boven twee gedichten die over bekentenissen gingen per abuis ‘Betekenis’ stond, vroeg ik me bij een gedicht over de zondeval, waarboven ‘Zonderval’ staat af of hier sprake was van een gelijke drukfout of een woordspeling met de betekenis dat er eigenlijk geen zondeval heeft plaatsgevonden. Zo is er altijd wat.

Wat de bundel verder ergerlijk ontsiert is een koffievlek, merk ik nu, maar dat geldt alleen mijn exemplaar, dus je kunt rustig overgaan tot aanschaf van dit boek  en met kleine hapjes genieten van zowel klein menselijk lief en leed als maar al te menselijk hilarisch gedoe en religieuze gedachten, die in dit gedicht allemaal mooi samenvallen:

Het lichaam van mijn tante blijft me noden

De Schepper schonk haar al waar ik van droom

Maar waarom gaf de Heer ons Zijn geboden…

Alleen maar ter bescherming van mijn oom?

Frits Criens, Eeuwig rijzen. Uitgeverij De Contrabas, 116 pagina’s, € 17,50

ISBN 9789079432431