Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Dit kennen we natuurlijk allemaal en zo niet, dan binnenkort, want dan wordt Vondel er weer ingeramd bij onze opvoeding als het aan Thierry Baudet ligt en gaan we terug naar die goeie ouwe tijd met hoge kindersterfte, dus wen er maar vast aan.



Schilderij Ruedi Anker 1869


Kinder-lyck

Constantijntje, 't zaligh kijntje,
Cherubijntje, van om hoogh, 
D'ydelheden, hier beneden,
Vitlacht met een lodderoogh.
Moeder, zeit hy, waarom schreit ghy?
Waarom greit ghy, op mijn lijck?
Boven leef ick, boven zweef ick, 
Engeltje van 't hemelrijck: 
En ick blinck 'er, en ick drincker,
't Geen de schincker alles goets 
Schenckt de zielen, die daar krielen,
Dertel van veel overvloets. 
Leer dan reizen met gepeizen
Naar pallaizen, uit het slick
Dezer werrelt, die zoo dwerrelt.
Eeuwigh gaat voor oogenblick.

Mooi, nietwaar?
En niet alleen zielig; er zit een versvorm in. Iets aanpassen en klaar.
En geen moeilijke, kinderlijk eenvoudig, dus we noemen hem het kinderlijk .
Vrijeversers die met de Kerst geen puf hebben voor moeilijk gedoe: zet je tanden er maar in. 
Beter dan in zo’n treurig kerstmaal.
Onderwerp is 'kerstkindje'. Hier vast een voorbeeld van Peter Knipmeijer:

Kindje Jezus.
Kerststalscene.
Dronken herders brengen lof.
En Ghislaine
Heeft migraine
Dus die kraamhulp heeft geen bof:
'Geef me pillen,
Godskolere!',
Denkt ze vol van plichtsverval.
'Stop dat kloten,
Idioten.
Stik maar in je klotenstal!'.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Log in op de site

Forum (recent...)

Uit het archief

Onbekend werk Drs. P 3


                Drs. P in 1968

                DE VLOEK DER WETENSCHAP

 

Toen mijn man met enk’le lieden

Zelf een luchtschip had gemaakt,

Zou het grote feit geschieden

Waar hij zoo naar had gehaakt.

Onberoerd door duizend vragen,

Aangestaard en uitgejouwd,

Ging hij stil zijn leven wagen,

De vermeet’le aeronaut;

De vermeet’le aeronaut.

 

In de landelijke dreven

Hoorden allen het gerucht

En men zag het toestel zweven

Door de hoge, blauwe lucht.

Weldra zou hij veilig landen;

De machine liep gestaâg.

Maar door ’t breken van de banden

Viel het schuitje plots omlaag;

Viel het schuitje plots omlaag.

 

Ach, hij zocht het onbekende,

Doch zijn droom verging in rouw.

Sindsdien leef ik in ellende

Als een arme weduwvrouw.

Nu ik alles heb verloren

Smeek ik u, geacht publiek,

Laat u nimmer toch bekoren

Door die duivelsche techniek;

Door die duivelsche techniek

Dit is de derde onbekende tekst van Drs. P uit 1968, die opdook inde nalatenschap van Lia Dorana (zie Archief van 27 april en www.jasperine.net). Het vorige nummer, 'Nazomer', was een eenvoudig sfeerbeeld (dat het trouwens niet haalt bij het sfeerbeeld in 'Quartier Putain' uit dezelfde periode) maar dit is een ouderwetse smartlap, geheel in de stijl van de beginperiode van de doctorandus, toem hij zich voornamelijk op dit genre richtte. Zelf heeft hij hier geen herinneringen meer aan, noch aan de bijbehorende melodie die helaas nog niet opgedoken is, maar die waarschijnlijk niet al te ingewikkeld was. Hieronder het origineel met eigenhandige correctie.


Koop koop koop