Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

de biet

Voor in de agenda. Noteert u reeds nu:

Van 31 januari tot en met 6 februari is het de Nationale Poëzieweek. Daarom is er op zondag 3 februari van 14.00 tot 16.00 uur de Bietse Lightversemiddag in café De Biet in Zierikzee. Diverse dichters lezen vrolijke poëzie voor. Poëzie is niet slechts een onverstaanbare hermetische klankenbrij voortkomend uit een grijze baard, nee! Poëzie is ook goedgehumeurd, -geluimd en -gemutst. Om gedichten mag je namelijk best lachen – het is maar poëzie.

Op de Bietse Lightversemiddag treden de volgende dichters op: Peter Knipmeijer, Bert van den Helder, Niels Blomberg, Hannelly Krutwagen, Bart Bruijnnen, Anne-Marie Maartens, O.B. Kunst, Marco van den Berg, Peter van der Graaf en Machiel Pomp (Nederlands Kampioen Light Verse). Frans Friedels zorgt voor een muzikale omlijsting.

O ja, ook niet geheel onbelangrijk: tijdens deze middag wordt ook de nieuwste sonnettenkransenkrans gepresenteerd: De liefde: een met gif gevulde beker.

Evenement op Facebook

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Log in op de site

CB not installed

Forum (recent...)

Uit het archief

een schapenstreek

Men zat gezellig, zondagmiddag, zonnig in de suite,
de dames Groen die breiden samen aan een wollen sjaal,
de dominee was na de dienst ontboden op visite,
het schaap Veronica dat las een boek, een reisverhaal.

Ha, zei Veronica, ik heb het altijd ergens wel geweten,
ik kom als schaap niet hier maar van daarginds heel ver vandaan,
want ooit heb ik in hoge woeste landschappen gezeten …
Ach, riep de dominee, u komt dus werkelijk van de maan?

Zeg dominee, u moet het arme schaap toch niet zo plagen,
de dames Groen die breiden ondertussen vruchtbaar door,
juffrouw Veronica heeft existentiële vragen,
dan bieden wij haar welbeleefd ons luisterende oor.

Ik lees hier, zei Veronica, met blosjes op haar wangen,
van de Faeröer, ‘t schapeneiland, mijn geboorteland!
Ik krijg opeens een groot en sterk verhuisverlangen,
ik weet het zeker, later word ik schaap en emigrant!

Je hoorde in de suite liefst een viertal naalden vallen,
de dames Groen verstijfden, werden bleker om de mond,
de dominee die wreef onder zijn bril over zijn wallen,
ze sputterden: Maar hier, bij ons, is uw geboortegrond!

Veronica riep proestend: Zo, dat was toch wel touché!
Wie wil er nog zo’n lekker bokkenpootje bij de thee?

Koop koop koop