In ’t midden van een dranklokaal
is iemand in bevlogen taal
vol overtuiging aan het woord
en schetst een maakbaar ideaal.
Een prachtidee, het plant zich voort
dringt door tot in het verste oord
en voor je ’t weet streeft men massaal
naar iets dat aan de einder gloort.
Totdat de zaak door twist ontspoort
en men elkaar op grote schaal
vol vuur het schedeldak doorboort
waarna men ietwat theatraal
standrechtelijk de man vermoordt
die ooit begon met het verhaal.
Ideaal
- Gegevens
- Geschreven door Otto van Gelder
Uit het archief
Bij de dood van een Griekse bard
Zijn hoge stem, zijn baard, zijn lange haren
De zanger, ooit van Afrodites kind
Werd door een trouwe schare fans bemind
En raakte met zijn liedjes vele snaren
Ook ik werd destijds in mijn jonge jaren
Geraakt door Demis en zijn vriend de wind
En dacht een man die deze tekst verzint
En zo mooi zingt die zal het lot wel sparen
Ik was helaas naïef, ook deze Griek
Werd door het spook dat kanker heet besprongen
En, veel te jong nog, ongeneeslijk ziek
'Forever' heeft hij jarenlang gezongen
'And ever' zong hij daar dan achteraan
Maar wist natuurlijk: eeuwig zal niet gaan