Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Ooit werd je nog pretentieloos als zuigeling gebaard
welwillend door je broertjes en je zusjes aangestaard
waarmee je automatisch als gezinslid was aanvaard
en had je voor het leven, dus zo lang je nog verjaart
een meereiskaart

Nu word je prenataal al tot een wonderkind verklaard
dat straks op elk gewenst gebied de beste evenaart
en ben je in je eentje toch maar mooi begerenswaard
met bovendien als levenslange bonus uiteraard
een meer-eiskaart

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Waterstraat

 Mijn wieg stond destijds in de Waterstraat,
Waar aan een slootje mooie wilgen stonden
En wij, gewoon op straat, nog spelen konden;
Soms was het voetbal, soms ook kattenkwaad.
 
Waar nu zo’n rijtje saaie huizen staat
Lag eens een wei waar paarden zich bevonden,
Met schrikdraad waar wij ons soms aan verwondden.
Die straat was Nederland in zakformaat.
 
Nu komen er steeds auto’s doorgereden,
Je ziet op straat al lang geen spelen meer,
De buurman is inmiddels overleden.
 
Soms als ik voor mijn ouders’ huis parkeer
Verlaat mijn geest voor eventjes het heden
En zie ik weer het straatbeeld van weleer.
 
 

Uit de nieuwe bundel Het leven gaat van A tot Z.