Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Hij laat zijn blad in duizend tongen spreken
Hoewel een conversatie met de wind
In ’t najaar vaak een pijnlijk einde vindt
Door bot geweld waarbij zelfs takken breken

Waarna hij diep gekwetst tot in zijn twijgen
De hele winter woedend staat te zwijgen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Schemer



aan ’t einde van een lange dag
laat moeder zon zich rustig doven
ze scheen zo gul en warm daarboven
’t is goed dat ze nu slapen mag

gelukkig laat ze ’s nachts de maan
als schemerlampje voor ons aan

Bundels