deherderende cypriootflickr
flickr.com
 
Een herder raakte met een cyprioot
fel in debat en blafte onomwonden
dat helpen in de genen zat van honden,
een kat kent slechts zichzelf als lotgenoot
 
De stortvloed van bewijzen was vrij groot:
bij wie werd ooit oprechter trouw gevonden,
wie kon er beter smokkelaars doorgronden
en redde ook nog skiërs van de dood?
 
De lengte van de argumentenlijst
was voor de kat te groot om te weerleggen
dus leek hem simpel zwijgen maar het wijst
 
hoewel hij niet kon nalaten te zeggen:
’t Is prettig dat uw soort zich nuttig maakt
maar katten hebben nooit een kamp bewaakt.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Amstelhof

moestuin2
Foto: Flickr
 
Oh Amstelhof
Ik tuit mijn lof
over die hof van heden
Die vreugde teelt
uit menseneelt
en kromgebogen leden
 
De koude stokt
de lente lokt
de holen uitgekropen!
De tuinder waait
de tuinder zaait
z’n hoofd en handen open
 
De zomer bol
de manden vol
met groente en met vruchten
Het zweet zingt luid
het lichaam uit
in wolkenloze luchten
 
De herfst begint
zie ze in wind
en weer de stelen rapen
De aarde geeft
al wat ie heeft
om daarna te gaan slapen
 
De winter leit
het zwart tapijt
onder een witte deken
De tuinder wacht
tot alle pracht
weer open zal gaan breken
 
Zo draait ie rond
Van grond naar mond
De cirkel van het leven
De zaaier bot
zijn eigen god
het zaad tot vrucht verheven
 
Dus zing de lof
van Amstelhof
waar mensen met hun handen
met harteklop
en riek en schop
de hemel laten landen
 

Een ode aan de moestuin 'Amstelhof' in Amsterdam-Watergraafsmeer 
Opgedragen aan alle moestuinen en moestuiniers in Nederland
Dit gedicht werd genomineerd voor de Duurzaam Dichten Poëzieprijs