Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

driekstrikkl
Wanneer hij niet ging stappen in de stad
En thuis tot wat bezinning was genegen
Heb ik vaak uren op zijn schoot gelegen,
Het onbetwiste voorrecht van de kat
 
Hij streelde als in trance de onrust glad
En vroeg dan soms, het ogenblik ontstegen:
Wat kom je na je laatste adem tegen?
Alsof ik dit soort voorkennis bezat
 
Toch jammer dat hij niet besefte dat
Je niemand tot een uitspraak kunt bewegen
Die enkel stilte heeft als woordenschat
 
Maar nu hij zelf al tien jaar heeft gezwegen
Denk ik dat hij op vragen die hij had
Inmiddels wel een antwoord heeft gekregen
 
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vivaldi



Novemberstormen razen rond
En er is nachtvorst aan de grond
Dan valt hij reeds, maar wat je ziet:
Eén sneeuwvlok maakt de winter niet

Vóór lammetjes naar buiten gaan
En melkvee nog op stal blijft staan
Dat bloempje dat de grond uit schiet:
Eén krokus maakt de lente niet

Men ziet hoog in de blauwe lucht
Een duikelaar in maiden-vlucht
Die juist daarvoor het nest verliet:
Eén zwaluw maakt de zomer niet

En hiermee sluit ik af vandaag
Ik stel mijzelf eens deze vraag:
Denkt ieder die jouw rotkop ziet
Eén eikel maakt de herfst nog niet ?