Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

wildcat
Pexels
 
Ze bleef tot aan haar laatste adem dame
met aangeboren zachtheid als talent
en vatte in het uiterste moment
haar leven in bedachtzaam zwijgen samen
 
Ze liet haar leegte na aan erfgenamen
en werd qua vorm niet langer prominent
nog altijd als aanwezigheid herkend
in stilte, in de luwte, achter ramen
 
Haar opvolger loopt verre van decent
de hele dag zijn krolsheid uit te kramen,
de kattenversie van een botte vent
 
voor wie zij in een doos met zeepreclame,
het bovengrondse leven al ontwend,
zich diep en plaatsvervangend ligt te schamen
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Uchtend (Fatras)



Ik ween om bloemen in de knop gebroken
en voor de uchtend van hun bloei vergaan.
Ik ween om bloemen in de knop gebroken,
daarnaast doet woede mij inwendig koken;
welk onderkruipsel heeft zoiets gedaan?
Zo’n teed’re knop laat zich eenvoudig kroken.
Daarnet heb ik mijn opzichter gesproken.
Die zag de dorpsjeugd vlieden langs de paên.
Ze leken voor hem op de vlucht te slaan.
Deez’ wandaad dient onmiddellijk gewroken.
Reeds span ik van mijn jachtgeweer de haan.
De vlegels zijn niet tijdig weggedoken
en voor de uchtend van hun bloei vergaan.