Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

blackcat2
Flickr The Commons
 
In zijn volkomen sterrenloze vacht
laat hij in het namiddaglicht verloren
de laatste uren in hun ijver smoren
terwijl hij languit op de avond wacht
 
om daarna in de zwartgelakte nacht
van harte in de duisternis herboren
gelukkig onophoudelijk te scoren
in liefde, straatgevechten en de jacht
 
Tot stralen van het eerste ochtendgloren
de katers met hun atonale koren
geleidelijk verdrijven van het dak
 
en het genot van vechten en van vrouwen
zacht overgaat in klagelijk miauwen
vanwege een te lege etensbak
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Meldpunt



ze klitten in bedompte roversholen
en bezigen de liederlijkste taal
hun normbesef is nul of marginaal
ze dragen messen, erger zelfs … pistolen

ze slapen in de goten en riolen
ik noem hun trek naar hier catastrofaal
noem mij maar dom of rechts en radicaal
ik haat die lui als hondenpoep aan zolen

je ziet ze vaak in kroegen samenscholen
ze stelen en ze maken veel kabaal
zo’n meldpunt is voor burgers ideaal

door mij van ganser harte aanbevolen
ga maar terug, naar Walcheren of Tholen
die Zeeuwenoverlast is niet normaal