nocturne
Pixabay
 
Ik houd veel meer van een verloren nacht
gemaakt van misverstand en nederlagen
dan van een serie voorverpakte dagen
waarin elk uur op een herhaling wacht
 
Het dominante duo licht en kracht
kan ik alleen door het idee verdragen
dat zij tenslotte allebei vervagen
en eindigen als ongezien en zacht
 
in ’t donker vlucht de mens onder de daken
misschien uit angst voor het onpeilbaar verre
en grote dat zijn zelfbeeld ondermijnt
 
hoewel daarna als troost bij het ontwaken
de bonte stoet van bovenaardse sterren
in de coulissen van de dag verdwijnt
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Wielergedichten: Frank Vandenbroucke

Hij had een veelbewogen levensloop.
De lang verwachte. De gebenedijde.
Hij kwam en gaf een wielernatie hoop.

Zijn palmares is één om te benijden
Hij heeft die later toch maar zelf verpest
toen hij zich tot de snoeppot liet verleiden

Voor topsport is die zoetigheid funest
Het was zijn hulpmotor (met drank en vrouwen)
Hij werd nooit één keer positief getest.

Dan neemt de dood hem smerig in zijn klauwen
in Huize Maison Bleue te Senegal.
Een bloedprop doet de longaders vernauwen 

Zijn wielerloopbaan had een groot verval.
Hij stierf als wielergod aan lagerwal.