deparabelderblinden
De parabel der blinden - Pieter Brueghel de Oude 1568
 
Ze volgen zo te zien dezelfde route,
met stokken als verlengstuk van ‘t gevoel
begeeft men zich naar een of ander doel
dat ergens ligt te wachten op hun voeten
 
Men valt in ’t niet bij de enorme stoeten
van ontevreden volk dat heel de boel
een schande vindt getuige het gejoel
dat aangeeft dat de dingen anders moeten
 
Voortdurend onderweg om iets te vinden
is dit het lot van zienden en van blinden:
Ze komen altijd in de sloot terecht
 
omdat ze telkenmale na het kiezen
van nieuwe leiders snel het zicht verliezen
op wat zo vreugdevol was toegezegd
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Kerst in Tilburgs sonnet



De meubelboulevard een paradijs
Voor kopers en hebzuchtig kerstpubliek
Maar ik word van zo'n kudde shoppers ziek
Gestrest door lijflucht, herrie en gekrijs

Ik haat verkopers in confectiepak
Mijn ouders kijken naar hun koffie uit
Maar ik vind al hun kinderdrankjes brak

Ik baal van speelhoekjes met Playmobil
De ballenbak die stinkt naar rottend fruit
En kids playtables vind ik infantiel

Maar voor wie schoolgaat brengt die hel het licht
Ik had mijn schrijftaak pas in no time klaar
De opdracht was dan ook: Mijn kerstgedicht

Mijn kerstgedicht: De meubelboulevard