Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 



De Vlaamse dichter is een eend op krukken.
Hoewel hij enkel kluchtig kan mislukken
Laat hij zijn kromme maaksels steeds weer drukken -
Zijn geest is dof, zijn botte pen loodzwaar

En nooit eens reikt hij, brave zemelaar,
Een regel hoger dan het middelbaar.
Veel beter dan de pen, dat stuk gevaar
Greep hij de penis, om zich af te rukken.

En voor het dichteresje: evenzo -
Al is zij ook het teerste maagdelijn
Dat passend zwijmelt over barenspijn,

Ik geef haar bovenstaand octaaf cadeau -
Hoewel voor haar nochtans, subliem tableau!
De pen nog enigszins van nut kan zijn.


(Uit de nieuwe bundel komhoeheetieookweerevendoorscrollenenjevindthem)

 

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Droomknoop



De droom legt platte knopen in mijn brein.
Een kleine en onschuldige gedachte
maakt hij tot startpunt van een onverwachte
en ellenlange associatielijn.

Verbanden die ik niet goed denkbaar achtte
zijn kabelkinken in mijn denkdomein.
Zolang die droom nog in mijn lijf zal zijn
ben ik tot tegenspreken niet bij machte.

De waak mag alle knopen gaan ontwarren,
gaan zoeken naar onlogische verbanden,
gedachten leggen in hun eigen la.

Dus mag ik met mezelf een uurtje sparren.
Mijn slapeloze hoofd heeft wat omhanden,
waarna ik – hoop ik – rustig slapen ga.