Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft





Mijn zoontje is verliefd, koopt chocolade
Voor haar van zeven huizen verderop
Hij schrijft een brief, tekent er hartjes op
... En nipt zacht blozend van zijn limonade

Hij is een Casanova in de dop
Al kan ik zijn gedachten moeilijk raden:
Hij speelt met Lego, leest in jongensbladen
En lijkt te jong voor kolder in zijn kop

Als hij vertrekt om haar de brief te geven
Dan slaat mij plots de doodsangst om het hart
Wat als zij géén verkering met hem wil?

Hoe troost ik straks een jongetje dat pril
Een meisjeslach met liefde heeft verward?
En wat leert dat een kind over het leven?

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Stoere oertaal



Linguïsten hebben zich het hoofd gebroken
Over de vraag hoe oertaal is ontstaan
Door vergelijking van het spraakorgaan
Bij mens en mensaap heeft men licht onstoken:

De eerste mensen zeiden “burp” en “grump”
Nee “grumpf” en “grunt” – nou ja, het lijkt op “trump”