Denkend aan de dood kan ik niet slapen
En niet slapend denk ik aan de dood
Ik woel en draai en tel wel duizend schapen
En het leven vliedt gelijk het vlood
Straks wacht mij weer het droeve ochtendrood
Denkend aan de dood kan ik niet slapen
En niet slapend denk ik aan de dood
En het leven vliedt gelijk het vloot
Zo'n boerencamping geeft een hoop gedoe
De beesten houden me voortdurend wakker
Ik woel en draai en tel wel duizend schapen
Ik wil wel opstaan maar ik ben te moe
Het liefst wil ik een bloedbad op de akker
Denkend aan de dood kan ik niet slapen
Utrechts bis-sonnet
- Gegevens
- Geschreven door Peter Knipmeijer
Uit het archief
Modder
Pixabay
Ons kleinkind is soms echt om op te vreten
Er wordt door beide ouders thuis gewerkt
De druk is hoog, de tijd is slechts beperkt
En moeder moest nog snel wat ‘moderaten’
Haar zoontje kon zijn oren niet geloven:
‘Waarom gaat mama modder eten boven?’