Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 

Winter

 

De wereld is bedekt;

de Witte Zaaier schreed.

En maagdelijk bekleed

ligt onschuld onbevlekt

in stilte uitgestrekt,

voor elk begin gereed.

 

Dan gaat dit beeld teloor

en wordt het kalm ontwijdt:

een poes verschijnt en schrijdt

de witte vlakte door.

En print een blijvend spoor

voor alle eeuwigheid.

 

Hoewel, straks komt de dooi.

Dat is weer niet zo mooi.

 

De Hexsonnetta is bedacht door de Britse Andrea Dietrich en bestaat uit twee zesregelige coupletten en een distichon, allemaal driejambig,  met het rijmschema a/bb/aa/b c/dd/cc/d ee.

 

De term Hex is ontleend aan het aantal lettergrepen per regel (zes: ze noemt dit niet specifiek, maar dat vereist wel ook nog uitsluitend mannelijk rijm) en Sonnetta wijst er op dat het familie is van het sonnet.

Het rijmschema is een beetje een mengeling: de twee zesregelige coupletten meer als het Italiaans sonnet en de laatste twee als het Engelse sonnet.


Een andere vereiste is dat in het eerste couplet het thema wordt neergezet en in het tweede het gedicht van toon verandert, of een nieuw aspect van het thema wordt geïntroduceerd,  of verdere details aan het thema worden toegevoegd.

Het afsluitend distichon kan een samenvatting zijn, of de oplossing van een probleem, opgeworpen door het thema, of er een onverwachte draai aan geven, afijn, je snapt de bedoeling wel.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Het is volbracht


Foto archief Bas Jongenelen

De Wereldliteratuur is zich van niets bewust, maar het was een grote dag voor haar: voor het eert in haar geschiedenis (tot het tegendeel bewezen is) is een sonnettenkransenkrans tot stand gekomen (14 keer 14 keer 14 gedichten) die vanmiddag met de gebruikelijke drankzucht in  Stadscafé De Spaarbank te Tilburg werd gepresenteerd door de initiatiefnemers van dit megalomane project, Bas Jongenelen en Martijn Neggers.
De eerste boekontvanger - tevens een van de deelnemers - Peter Knipmeijer, hier te zien bij de ontvangst van zijn exemplaar uit handen van Bas Jongenelen, kon zijn ontroering  maar nauwelijks verbergen.
Jammer is wel dat in de inleiding per abuis wordt vermeld dat Ilja Pfeijffer ooit een sonnettenkrans heeft geschreven, maar iedereen kan die pagina er uitscheuren en heeft dan een waarheidsgetrouw en uniek verslag van het alledaagse menselijk leed.
Wereldliteratuur: van harte gefeliciteerd!






Bundels