Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 



In het huis van de gehangene spreekt men niet van de strop

 

Bij sans gêne entrevue en conversatie

Wordt eloquentie van de gast verlangd

Au fond is één reflectie uit de gratie:

Het touw waaraan de heer des huizes hangt

 

In het land der blinden is eenoog koning

 

Voorbij des equators secluse streken

Waar men gedesequilibreerd bètises eert

En edictaal niet heel nauw wordt gekeken

Daar ligt het rijk waar de cycloop regeert

 

Hoge ogen gooien 

Waardoor moroos de geit loborig staarde

-Geacharneerd tantalisch leeggeslorpen-

Belanden parabolisch op de aarde

De resten, door sjeik Hassan weggeworpen

 

Een Engels taalspelletje bestaat eruit spreekwoorden op te blazen met pompeus taalgebruik, waarna geraden moet worden wat het oorspronkelijke spreekwoord was, bijvoorbeeld:
"Missiles of ligneous or petrous consistency have the potential of fracturing my osseous structure, but appellations will eternally remain innocuous".
Bedoeld wordt:
'Sticks and stones can hurt my bones, but words can never harm me'.
Dit bracht light-versedichters tot deze vorm, waarvan verschillende voorbeelden te vinden zijn in 
 How to be well-versed in poetry (het Engelse equivalent van Versvormen van Drs. P) van E.O Parrott . 
 Het opgeblazen spreekwoord bestaat uit een vierregelig versje, rijmschema abab, waarin een spreekwoord omslachtig wordt omschreven. Niet alleen het spreekwoord wordt zo opgeblazen tot grotere proportie, ook het taalgebruik moet dus liefst opgeblazen, gezwollen en pompeus zijn.

Het gebruik van moeilijke woorden wordt toegejuicht.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Sportschool (Pantoum)

 

 
Als eerste gaan we even op de fiets
Al snel is het de beurt aan apparaten
Dan op de loopband, nee, dat is geen witz
Het geeft je lichaam echter goede bate!

Heel snel is het de beurt aan apparaten
En daarna met gewichten in de weer
Dat geeft je lichaam hele goede bate
En na verloop van tijd roep je: méér, méér!

We gaan met de gewichten in de weer
Al merk ik wel, dat dit me gaat vermoeien
Toch roep ik na verloop van tijd: méér, méér!
Wat blijft zo’n schema mij toch steeds weer boeien

Heel langzaam aan gaat mijn conditie groeien
Hup, op de loopband nu, bepaald geen witz!
Laat mij mijn oefening nu niet verknoeien
Tenslotte gaan we snel nog op de fiets!