Mijn pa in de kroeg om de hoek
Innemend op vele manieren
Verzint wel bij ieder bezoek
Een list om de teugels te vieren

De hoek van mijn pa in de kroeg
Je hoort er gekraak van plankieren
Drie dames zijn amper genoeg
Om hier zijn verjaardag te vieren

De kroeg om de hoek van mijn pa
De plek om eens goed te versieren
Met steevast het hiep hiep hoera
Men sluit er de tent pas na vieren

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren



Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren,
verlangend naar het einde van hun vlucht.
Hun V trekt fier door frisse najaarslucht,
het zachte avondrood op witte veren.

De aardse strijd kan hen niet langer deren;
ze reizen, onverstoorbaar, onbeducht,
hoog boven ieder dorpje, elk gehucht,
om in hun verre haven aan te meren.

En onverwacht ben ik niet langer bang
want ik ontwaar een onmiskenbaar spoor;
het voert voorbij de dood en wenkt al lang.
Het fluistert, zachtjes troostend, in mijn oor:
“Wees niet verdrietig om de laatste gang,
de reis gaat immers na het heengaan door!”

(In september 2014 geschreven onder pseudoniem Hanneke van Almelo)