De held van Labbertong VII

Agatha was gewoonweg op hem toegesprongen
Al leek zij vrij onwetend en behoorlijk groen
Toch lagen zij in korte tijd verwoed te tongen
Zou het zijn charme zijn geweest of toch zijn poen?

Ach nee, het waren vast en zeker Remko’s ogen
Twee hemelsblauwe meren, die zij had gespot
Waardoor zij zo onstuimig werd, zo opgetogen
En zich gewillig overgaf aan het genot

Niet lang daarna verloor de kloostermaagd haar eer
En sloeg zij heel devoot haar beide ogen neer
‘O Remko, lieveling, al ben je nog zo’n grote,

Ik heb er over nagedacht maar ik zeg stop
Ik geef het kloosterleven absoluut niet op
Laten we teruggaan naar ons beider groepsgenoten’


wordt vervolgd

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Plaknacht

plaknacht
Foto: Pexels
 
Waarom raak ik als echtgenoot en huisvader onthecht
en gaat mijn fantasie met mijn hormonen in gevecht
en denk ik voor me uit: ‘Wat ben ik schaamteloos en slecht‘
Als Astrid Kersseboom 'dit wordt een echte plaknacht' zegt.
 
Ze kijkt erbij alsof ze zich ruim voor ze dit vertelt
de nacht in al haar plakkigheid alvast heeft voorgesteld;
het woelen en het keren en dat alles kleeft en smelt
en zwoelt en drijft en sopt en sapt en wrijft en druipt en zwelt
 
Ik heb dan ook onmiddellijk naar Hilversum gebeld
en zei: ‘Ik heb een vraag die mij als trouwe kijker kwelt‘
Men gaf mij bij de NOS heel openlijk respons:
‘Waarschijnlijk houdt ze alles aan, maar dat blijft onder ons.‘