Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Gerrit Komrij 1944-2012

Remko Koplamp

Als er geen hond meer is die er naar kraait
Geen slak is om te zoeken op laag water
Geen achtste leven in een bonte kater
Geen buurvrouw die het groene gras wegmaait

Als er geen rol meer is in dit theater
Geen kurk is waar de wereld nog om draait
Geen aap die hem een lange mouw aannaait
Geen zonneschijn, geen morgenstond voor later

Als er geen jurk meer is die ‘s winters waait
Geen moslim is die opbiecht bij een pater
Geen drup die overloopt in luid geklater
Geen lange vinger in de pap die graait

Als er geen boer meer is die kiespijn zaait
Geen engel is die bang is voor de sater
Geen huilbui die vervalt in warm geschater
Geen fabeldier dat met de scepter zwaait

Pas dan, zal hij de brui aan Maarten geven
Maar blijft hij eeuwig in zijn werken leven

 

 





 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Romanticus

Michiel is zacht gezegd

Romantisch aangelegd

Zo schrijft Michiel gedichten en zo houdt hij van klassiek

De schrijvers die hij leest

Zijn er allang geweest

En heel zijn meubilering is antiek

 

Het leven dat hij leidt

Is ver van voor zijn tijd

Want hoe men tegenwoordig leeft, dat spreekt hem niet zo aan

En dat is heus niet slecht

Dat is Michiels goed recht

Maar hij begint een beetje door te slaan

 

De kleren die hij draagt

Zijn meer en meer gewaagd

Vaak draagt hij ribfluweel en zelfs zo’n componistenpruik

En schrijft Michiel iets neer

Dan gaat dan met een veer

En - logisch - met archaïsch taalgebruik

 

Ook heeft Michiel spontaan

Zijn Snoek pas weggedaan

Steeds minder voelde hij zich met die Citroën verwant

Michiel vond toch een paard

Meer passen bij zijn aard

En zo loopt alles steeds meer uit de hand

 

Wie loopt er nou vandaag

Nog met een lubbenkraag?

Pas heeft hij zijn piano ingeruild voor een spinet

Zijn Fender ging eruit

Dat werd een oude luit

Ook rookt hij pijp in plaats van sigaret

 

Je moest hem eens zien gaan

Met frak en kniebroek aan

’t Is om je te bescheuren, en het klinkt misschien wat cru

Maar hij loopt ongeveer

Al bijna evenzeer

Voor lul als al die jongeren van nu

Uit: De avond is nog jong (UNIT Academie, Nijmegen)

Bundels