Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



De wereld schijnt wat lichter van geluid
Een echo golft langs dikbesneeuwde bomen
Gelach, gegil, twee kinderen onderuit
De winter is dit jaar al vroeg gekomen

Breed glimlachend maak ik de beelden buit
En voel hoe snel mijn bloed begint te stromen
In plaats van hier te staan, achter de ruit
Had ik graag aan de sneeuwpret deelgenomen

Voor even weer het spelend kind van tien
Dat onvermoeibaar hapt naar witte vlokken
Ik weet dat dit niet kan en bovendien

Daar buiten is het koud en kil en guur
Ik accepteer het verder zonder mokken
En werp een laatste houtblok op het vuur

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Oortjes

headphones 3936373 340
Afbeelding rechtenvrij van pixabay.com
 
Oortjes
 
Zijn bril bedient hem naar behoren
Net als de ’oortjes’ in zijn oren
En met een verse batterij
Zegt hij: Ik hoor er ook weer bij