Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Eén van mijn jeugdhelden
Wat een gitaargigant
Zeldzaam vernieuwend
En prettig gestoord

Toen werd hij lid van de
Zevenentwintigclub
- Nooit meer een teken
Van leven gehoord -

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dat hebben we ook weer gehad



Maandag 19-1-2015

Blue Monday, ‘k voel de tranen in mijn ogen;
mijn hartenklop is verre van Majeur,
wat ik me voornam is tot niets vervlogen
al hangt er nog een oliebollengeur.

De zon te zien blijft bij een ijdel pogen,
de dagen zijn te kort en zonder kleur.
Blue Monday, ‘k voel de tranen in mijn ogen;
mijn hartenklop is danig in mineur.

‘k Verzuip welhaast in eigen mededogen,
gevangen in een droeve matte sleur.
Blue Monday, ‘k voel de tranen in mijn ogen;
mijn hartenklop is verre van Majeur.

Nu ben ik ‘s maandags zelden opgetogen
jawel dat geef ik hier volmondig toe,
maar deze maandag staat in fis mineur
Blue Monday, lieve god wat ben ik blue.

Bundels