Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



We waren god, maar zaten zonder meid.
Dus lazen we begerig in één ruk
de avonturen van Jan Wolkers stuk
als medicijn tegen de eenzaamheid.

Ook Ik Jan Cremer werkte als een drug.
We raakten gaandeweg de onschuld kwijt
en voelden ons uiteindelijk bevrijd
op onze reis naar liefde en geluk.

Ten einde alle mores af te schaffen
ontstond de strijd tegen de constitutie,
de kerk en uiteraard de ouwelui.

Een kleine ritselende revolutie.
Eén ding: we bleven onverminderd paffen.
De provo’s dansten hoestend op het Spui.


* Het ontwaken in de jaren zestig.

Sonnet 12-5 uit de dit jaar nog te verschijnen sonnettenkransenkrans “De vaderlandse geschiedenis” onder redactie van Hilde van Beek en Bas Jongenelen.
(NB: de regels 1 en 14 waren voorgeschreven).

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Nijmeegs sonnet aan Cees



De smart was innig toen er werd ontdekt
Dat Cees nu deze wereld is ontstegen

Hij was aimabel, en had intellect
Hij schreef en declameerde zeer gedegen
Zijn zinnen waren mooi aaneengeregen:
Hij stond dan ook bekend als goedgebekt

Dit nieuws, waar het humeur zo van betrekt
Maakt allen slechts verdrietig en verlegen

Een man die levensvreugde had verstrekt
Aan vrienden, want hij was hun toegenegen
Hij had er dan ook vele, allerwegen
Zij voelden voor hem altijd groot respect

''Wij blijven slechts met moeite opgewekt
En kunnen er ternauwernood nog tegen.''*

*uit 'Kritisch Feestlied'

Koop koop koop