Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ha eindelijk, een rustdag in de Tour!

Het hangen op de bank ben ik spuugzat

Geen Dijkstra- en Ducrotgeouwehoer

Ik pak vandaag de fiets en ga op pad

 

Nu mag IK vliegen over het parcours

En stevig stoempen op het buitenblad

Mijn snelheid zet het volk in rep en roer

Ik dender voort door platteland en stad

 

Pas uren later heb ik het gehad

En zorg ik thuis voor nachtelijk rumoer

Dan plof ik op de sofa, afgemat

En fluister ik het breedbeeldscherm bonjour

 

Gelukkig zijn er rustdagen zodat

Ik weer een week kan zitten op m'n gat

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De Vlaamse dichter

 



De Vlaamse dichter is een eend op krukken.
Hoewel hij enkel kluchtig kan mislukken
Laat hij zijn kromme maaksels steeds weer drukken -
Zijn geest is dof, zijn botte pen loodzwaar

En nooit eens reikt hij, brave zemelaar,
Een regel hoger dan het middelbaar.
Veel beter dan de pen, dat stuk gevaar
Greep hij de penis, om zich af te rukken.

En voor het dichteresje: evenzo -
Al is zij ook het teerste maagdelijn
Dat passend zwijmelt over barenspijn,

Ik geef haar bovenstaand octaaf cadeau -
Hoewel voor haar nochtans, subliem tableau!
De pen nog enigszins van nut kan zijn.


(Uit de nieuwe bundel komhoeheetieookweerevendoorscrollenenjevindthem)