Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ha eindelijk, een rustdag in de Tour!

Het hangen op de bank ben ik spuugzat

Geen Dijkstra- en Ducrotgeouwehoer

Ik pak vandaag de fiets en ga op pad

 

Nu mag IK vliegen over het parcours

En stevig stoempen op het buitenblad

Mijn snelheid zet het volk in rep en roer

Ik dender voort door platteland en stad

 

Pas uren later heb ik het gehad

En zorg ik thuis voor nachtelijk rumoer

Dan plof ik op de sofa, afgemat

En fluister ik het breedbeeldscherm bonjour

 

Gelukkig zijn er rustdagen zodat

Ik weer een week kan zitten op m'n gat

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bij de dood van Hetty Blok





Het is een feit: het tikken van de klok,
Een monotoon geluid in onze oren,
Zal ieder mens eens niet meer kunnen horen.
Zo ging het ook met 'zuster' Hetty Blok.

Getooid met kapje, schort, verpleegstersrok
Kon zij destijds als Klivia bekoren.
Dit typetje ging sindsdien niet verloren
Omdat het steeds weer volle zalen trok.

De rol van zuster heeft haar nooit verlaten.
Een mens mag zonder schreeuwen en gegil
En niet met deuren slaand doen wat hij wil.

Maar Hetty heeft het niet meer in de gaten.
Wellicht kan zij, al staat haar klok hier stil,
Daarginds nog wat met Annie Schmidt gaan praten.

Bundels