Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Je brieven zijn gerafeld en versleten
Je ansichtkaarten stoffig en vergeeld
Maar alles wat je mij ooit hebt gemaild
Dat lijkt door Vader Tijd gewoon vergeten

Alleen de datum hoef ik te negeren
Ik vink het vakje ‘Ongelezen’ aan
En zie ineens een nieuw berichtje staan
Wat fijn dat we nog steeds corresponderen

Berlijn? Ja leuk! een weekend in april?
En ja, ik kom graag maandagavond eten
Natuurlijk zal ik ook snel laten weten
Wat ik voor mijn verjaardag hebben wil

Ik kijk naar alles wat je heb geschreven
En doe alsof ik er nog niets van wist
Je ligt al vele jaren in je kist
Maar in mijn mailbox wek ik je tot leven

(Uit de nieuwe bundel Personal Best)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

onverwoestbaar mooi



De zelfbenoemde poëzie-elite
Vond hem als dichter maar van laag allooi
Zijn rijmkunst, in haar ogen, was geklooi
Waarop zij van haar toren uit kon schieten.

Ik denk niet dat het hem echt kon verdrieten
Dat men hem in die toren zag als prooi.
Hij deed naar die eliteplek geen gooi
En ging er ook het liefst niet op visite.

Hij kon van strakke vormen juist genieten
En wilde zijn gedachten in de plooi
Van sonnettettes en sonnetten gieten

Ik houd voor hem een welgemeend pleidooi
Want hij behoorde tot mijn favorieten.
Ik vind zijn verzen ‘Onverwoestbaar mooi’.