Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ze woonde in de Doctor Schaepmanstraat,.
Hoe die voorbije meid in godsnaam heette
verdween in het dossier ‘Voorgoed vergeten’,
terwijl zijn naam nog in ’t geheugen staat.

De paus benoemde hem tot huisprelaat.
Ook heeft hij in het parlement gezeten,
ultramontaan en daarom wat gespleten,
bleek hij sociaal bewogen democraat.

Als dichtend tijdgenoot van Willem Kloos
werd hij niet door diens scherpe pen gespaard,
(als redenaar ontving hij meer applaus).

De Tachtiger vond hem een hopeloos
verouderd man en heeft zijn werk verklaard
tot lauwe retoriek in roomse saus.

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vergankelijk






Als schemerlicht het raam verduistert 
hef ik het glas en weet mij even 
door zoete eenzaamheid omgeven 
terwijl mijn stem je naam weer fluistert.
 
De maan werpt kilte door het glas;
Ik pook de haard op en de vonken
verstuiven tot zij, weer verzonken
versmelten in de rode as.

En al de jaren die vergleden,
de levens en de lijdensduur;
zij vallen samen in het vuur
als was het een moment geleden.

(Uit: De tijd vliegt, maar de dagen gaan te traag, )