Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Laat ik proberen ook zoiets te maken
Een heus rondel maar naamdicht evenzeer
(Dit laatste leest u op in plaats van neer)
Niet om de kunst, ik zou ter plekke staken
 
Of om ermee tot aanzien te geraken
Respect voor fraaie vormen is ’t veeleer,
Laat ik proberen ook zoiets te maken
Een heus rondel maar naamdicht evenzeer
 
Dat ik hiervoor tot ‘s  morgens vroeg moest waken
Net nu ik juist de nachtrust zo begeer
Ontdekte ik te laat, een harde leer
Rest mij de kreet die ‘k nimmermeer zal slaken:
Laat ik proberen ook zoiets te maken
 
 
Drs. P schreef ooit een rondel dat tegelijkertijd een acrostichon was. Zo’n werkje van de meester roept haast om een reactie. Dit rondel is ook een acrostichon, je leest het echter op en niet neer.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bij de dood van Rutger Kopland

Hij kon het allemaal verdragen:
Een boon die aan een staak verdort,
Een bloem die sterft, verleden wordt
Daarover wilde hij niet klagen.

Wanneer zijn ogen zoiets zagen
Heeft hij daarom geen traan gestort.
Hij wist: elk leven duurt maar kort
En telt nu eenmaal weinig dagen.

Maar jonge sla, pas net geplant
In bedjes die nog vochtig waren
Nee, dan heeft hij zich niet vermand.

Hem er in tranen naar zien staren
Dat lijkt wellicht wat larmoyant.
Toch raakt dit beeld, al vele jaren.

(De dichter hoorde pas nu, bij terugkeer van zijn vakantie, van het overlijden )



 

Bundels