Mijn vader verloor 's winters zijn verstand.
Als 't ijs op het kanaal was te vertrouwen
Bond hij meteen mijn schoenen met wat touwen
Aan ijzers met een houten bovenkant.

Je moet verdomme glijden en niet sjouwen
Riep hij me toe, maar ik bewoog onthand
En wankelde wat rond door niemandsland,
Een trage beer met ingepakte klauwen.

Als vroeg mislukte koudefront soldaat
Besloot ik toen voorgoed te deserteren,
Zo'n ijsvloer is een bodem van verraad.

Hoewel ook warme grond me tegen staat
Sinds ik ontdekte dat men trage beren
Leert dansen op een gloeiend hete plaat.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bocht (Days of wine and roses)

Chardonnay
Fllickr.com
 
Ik raakte onlangs van de weg, bewesten Belterwij
en niemand om te helpen, want er kwam geen hond voorbij,
toen zag ik even verderop een kleine boerderij,
dus ik er heen, dwars door het land van vers geploegde klei.
 
De boer was me ter wille. Wel haast vrolijk, heel niet zuur
hees hij zich in zijn bonkertje, we liepen naar de schuur,
de trekker werd gestart en na verloop van nog geen uur
zat ik weer als een ~Stirling Moss~ behendig aan het stuur.
 
Als dank bracht ik hem gisteren een mooie Chardonnay,
in alle rust gerijpt op ‘t vat vanaf tweeduizend twee.
Een prima jaar, naar het idee van menig sommelier,
dus meende ik: ~daar maak ik vast die boer gelukkig mee~.
 
Hij las het etiket en zei: ~Het is maar dat je ‘t weet,
de datum is verstreken, steek dat bocht maar in je reet˜.
 
 
Ter nagedachtenis aan Adriaan van Dam 20-06-1942 – 30-09-2018
Uit: In a sentimental mood - Mijnbestseller.nl