Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Mijn vader verloor 's winters zijn verstand.
Als 't ijs op het kanaal was te vertrouwen
Bond hij meteen mijn schoenen met wat touwen
Aan ijzers met een houten bovenkant.

Je moet verdomme glijden en niet sjouwen
Riep hij me toe, maar ik bewoog onthand
En wankelde wat rond door niemandsland,
Een trage beer met ingepakte klauwen.

Als vroeg mislukte koudefront soldaat
Besloot ik toen voorgoed te deserteren,
Zo'n ijsvloer is een bodem van verraad.

Hoewel ook warme grond me tegen staat
Sinds ik ontdekte dat men trage beren
Leert dansen op een gloeiend hete plaat.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Drs. P exposé



Wij zijn Joost Zwagerman erkentelijk voor zijn doorwrochte en deskundige bespreking van het picturale werk van Heinz Polzer, dat zo lang miskend en onderbelicht is gebleven.
Het is dit jaar alweer vijftig jaar geleden dat hij zijn werk voor het laatst exposeerde en wel in het Algemeen Handelsblad dat in 1965 met regelmaat zijn ragfijne pentekeningen plaatste. Een klein aantal werd later afgedrukt in Des vondelings wraak, maar verder raakte het in vergetelheid.
Later schonk hij de meesterwerken aan een van onze redacteuren, toen hij, aan lager wal geraakt, niet in staat was een geleend geldbedrag terug te betalen.
Hierdoor zijn wij in staat de komende tijd  meer van de originelen te tonen en zo aandacht te besteden aan dit vergeten aspect van deze veelzijdige artiest. 
Redactie Het vrije vers