Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft





Zo moedeloos de matte lucht
in wolken van verveling zucht
en klaarte hemeltergend traag
zich wringt en wrikt door 't grijze zwerk,

zo ongehaast herstelt gestaag
na elke smart of nederlaag
de kracht, die weer naar buiten vlucht,
waar ik het aan een glimlach merk.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Sla



Mijn handen zijn met groeiend groen verweven
Een volkstuin geeft mij dagelijks te eten
Maar wat een schrik, de sla is aangevreten
Kapot ben ik van dat verwoeste leven

Ik staar ernaar terwijl ik sta te beven
Mijn jonge sla door slakken buitgemaakt
En dat is iets wat mij ten diepste raakt
Maar God, ik heb ze allemaal vergeven