Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

De zoete minnetaal, die haar met hem verbond,
herhaalt hij nimmer meer, ze is verleden tijd.
Gegomd uit 't manuscript, alsof ze nooit bestond,
verankerd in 't geheugen, maar ook dat verslijt.

Vervloekt de ganzenpen, die hij plots niet meer vond,
of was zijn nieuwe bode soms de weg weer kwijt?
“Hebt gij dan niéts gehoord, uit deez' of gene mond?”
vraagt zij met zwakke stem aan Pluis, haar kamermeid.

Die legt vol medelij, het kopje in haar schoot
en baasje gooit 't mobieltje ergens in een hoek.
Ze werpt zich op het bed en schreit daar zilte tranen, 

verbeten wil zij zich een personage wanen
dat treurend overlijdt in een historisch boek.
Of kreeg ze zelf de keus: ze sabelde hem dood!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Wiskunde

Heeft wiskunde van doen met poëzie?
Jazeker wel: er wórdt wat afgedicht
Het meeste daarvan is heel goed te missen

Want schrappen is een dure dichtersplicht:
Wis alles waar de lezer naar moet gissen
Tot taal zo klaar als boter overblijft

Wist u dat niet? Neem nou eens Driek van Wissen
Die dat goed wist en daarom helder schrijft
U ziet: er is verband, wel wis en drie!

De dichter die wiskundig inzicht mist
Wordt snel door het geheugen uitgewist


Uit Het pak van Sjaalman: 'Over het verband tusschen poëzie en mathematische wetenschappen.'

Bundels