Versvorm die in Italië is ontstaan, maar in Frankrijk is gefixeerd. De versvorm die uit de rondeelfamilie komt, bestaat uit drieregelige strofen en sluit met een vierregelige strofe. Opvallend is de hoge refreindichtheid. De villanelle telt normaal gesproken 5 drieregelige strofen, maar 3, 7 of 9 komt ook voor.

Rijmschema

A1bA2 abA1 abA2 abA1 abA2 abA1A2


Overige informatie

Deze vorm danst. Ze is zeer fraai en wordt met name de laatste tijd steeds meer toegepast. In Nederland wordt de Villanelle door onder andere Gerrit Komrij, Patty Scholten en Gé van den Bovenkamp gebruikt. Gé van de Bovenkamp maakte de vorm weer populair in het light verse.

Bedenk eerst de refreinregels.


Meer informatie

Zie 'Versvormen, leesbaar handboek', Drs. P, Uitgeverij de Stiel, Nijmegen 2000

Koop ook de bundel Gestolen gedichten van Gé van den Bovenkamp, Uitgeverij Liverse, Dordrecht 2006

 


Voorbeeld

Copacabana

Meer woorden wil ik er niet aan verspillen
maar op mijn netvlies staan ze ingebrand:
die tangaslip, die harde bruine billen!

Wat zou ik ze graag even willen tillen,
voorzichtig voelend met een klamme hand.
Meer woorden wil ik er niet aan ver­spillen.

Zonder een spoor van drillen of van lillen
deinen ze op het hagelwitte strand.
Die tangaslip, die harde bruine billen!

Twee warme kanjers zonder kleurverschillen
met in dat reetje een klein beetje zand...
Meer woorden wil ik er niet aan verspillen.

Haar sambaheupen doen mijn snaren trillen.
Zij toont waar­van een kerel watertandt:
die tangaslip, die harde bruine billen!

Zo'n folder kan de ergste honger stillen;
dit jaar ga ik maar weer naar Flevoland.
Meer woorden wil ik er niet aan verspil­len –
die tangas­lip, die harde bruine billen.

(Gé van den Bovenkamp, uit Gestolen gedichten)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vluchtelingen

My Lai. Hij zit nog diep in mijn geheugen
Die foto van dat naakte, schreeuwend kind
Die mij dan met het heden weer verbindt
IS, Irak en heel die grote leugen





Nog steeds willen de mensen maar niet deugen
Daarom zijn er miljoenen op de vlucht
En in Europa weert men zich geducht:
De taal is goed, de opvang wil niet vleugen





Dan zie ik nóg een foto in mijn geest
Een jochie van wellicht een vijftal jaren
Daar op dat strand, daar bij die zachte baren
Waarom, mijn god, is hij daar ooit geweest…?

Na eeuwen heeft de mens nog niets geleerd
Door godsdienst of veel geld nog steeds verteerd