Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Kom, laten wij de lente eens bezingen,
al werd dat vele malen meer gedaan:
maar jubelend vergat men dan vaak dingen
waaraan ik nou eens niet voorbij wou gaan.

Kabaal ontbloeit, gelijk met de seringen,
uit open ramen loeit muzak weer aan;
motoren die het kwinkelen verdringen
van merel, lijster, mees en ortolaan.

Die aanslag op je zenuwen en oren
verdooft dan wel, maar laat de ogen vrij.
Wat schiet er niet omhoog als rijpend koren,

wat graast het gretig oog niet af in mei:
De malse meid met haar fluwelen huidje
in short en shirt, of strakgespannen truitje.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Deelder dood

julesdeelder
Foto Wikimedia Commons
 
Hij was de burgemeester van de nacht
Van Rotterdam, de stad waar hij graag woonde
Waarvan hij in gedichten steeds weer toonde
De schoonheid en de tegendraadse kracht
 
Daarbij was zwart zijn favoriete dracht
Alsof hij elke dag zichzelf zo kloonde
En onberispelijk gekleed zich kroonde 
Tot fenomeen, uniek en hooggeacht 
 
Hij hield van jazz, van Sparta en van speed
Heeft proza en veel poëzie geschreven
En zong met rauwe stem soms zelfs een lied
 
Hij leidde eigenwijs zijn eigen leven
Maar angstig voor het einde was hij niet
Hij wist dat doodgaan helder licht zou geven