Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

egels
Illustratie: Rochester Bestiary, ca. 1200 
 
Een groepje dieren stond in Drachten
op een vertraagde trein te wachten.
Mismoedig mopperden twee egels:
'Dit duurt verdorie al vier regels.
Nog twee en ons geduld is op;
dan is het weer zo'n Treintje Fop.'
 
 
Dit is een van de vele geestige verzen - een Trijntje Fop - uit de nieuwe light-versebundel Ik dicht plezier van Wim Meyles, in oktober verschenen bij uitgeverij Elikser. Het vormt het vierentwintigste boek van Meyles die dit jaar derde werd bij het kampioenschap lightversedichten te Emmen. De bundel bevat 160 pagina's met snelsonnetten, Trijntje Fops, filosoviertjes (kwatrijnen met enige diepgang) en amuses (kwatrijnen zonder enige diepgang) en is uitstekend geschikt voor de decembermaand!
Bestellen kunt u  hier
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Weerkeer



Dit is de bodem waar ik werd geboren.
De stad, het huis, de plank die ritmisch kraakt
klinkt als een juichend startschot in m'n oren:
dit is de kamer waar ik werd gemaakt.

Ver uit den vreemde tot u weergekomen
zie ik de nieuwbouw rond uw oude hart.
men heeft de weegbree weten in te tomen;
het slingerpad, tesaam zijn wij verstard.

Maar 't Paterswoldse meer blinkt even klaar, en
'k zie bootjes en bistrootjes langs de kant.
Straks mag ik met het busje mee naar Haren
naar middageten, krant en kamerplant.

Dit is mijn land, hier ben ik kind geweest,
door hang naar water had ik het verlaten.
Verpaupering woedt nu in vele straten
maar in mijn uitgebluste geest het meest.


Naar W. Brandt
Lees meer...